Samolot bombowy to rodzaj samolotu, którego przeznaczeniem jest niszczenie obiektów naziemnych. W zależności od wielkości, są to samoloty jednosilnikowe lub wielosilnikowe, o załodze od 2 do 5 osób, sporadycznie do 10 osób. Ich podstawową cechą przystosowanie do przenoszenia bomb. Konstrukcja podlegała ewolucji od samolotów dwupłatowych o konstrukcji drewnianej, przez metalowe jednopłatowce, aż do samolotów odrzutowych. Podstawowy podział był dokonywany pod względem ich wielkości i udźwigu.

Niektóre bombowce w czasie II wojny światowej przenosiły torpedy lotnicze do zwalczania okrętów. Wiele typów mogło zabierać lotnicze miny morskie do minowania wód. Stosowano też bomby głębinowe jako uzbrojenie do zwalczania okrętów podwodnych.

Uzbrojenie bombowców dzieli się na ofensywne i obronne. Uzbrojenie ofensywne stanowią bomby lotnicze. Bombowce z I wojny światowej zabierały od kilkudziesięciu kilogramów do 2-3 ton bomb, bombowce z czasów II wojny światowej od kilkuset kilogramów do 6 ton bomb, największe do 10 ton. Współczesne bombowce zabierają do ok. 30 ton bomb i rakiet.

Uzbrojenie obronne bombowców składało z kilku karabinów maszynowych, później działek lotniczych. Współczesne bombowce taktyczne posiadają do samoobrony pociski rakietowe. Ważnym elementem obronnym jest zakłócanie urządzeń naprowadzających pociski sterowane.