Pierwszy lot śmigłowca miał miejsce w 1907 roku, był to dwudziestosekundowy lot na wysokości ok. 30 cm. Pierwszym śmigłowcem, którego lot był kontrolowany, był Focke-Wulf Fw 61 z 1936. Za twórcę śmigłowca uważa się rosyjskiego konstruktora polskiego pochodzenia, pracującego w Stanach Zjednoczonych, Igora Sikorskiego. W 1940 zaprojektował Vought-Sikorsky 300. Była to pierwsza maszyna z jednym wirnikiem i śmigłem ogonowym, które rozwiązywało problem momentu reakcyjnego.

Pierwszym śmigłowcem w wojsku był niemiecki Flettner Fl-282. Początkowo stosowana w Kriegsmarine w ochronie konwojów. Kolejnym typem wprowadzonym na wyposażenie był Sikorsky R-4, wyprodukowany dla US Navy w ilości 131 sztuk.

Śmigłowce dwuwirnikowe mogą mieć wirniki umieszczone współosiowo, lub w układzie podłużnym, zapoczątkowany przez konstruktora polskiego pochodzenia Franka Piaseckiego,.

W śmigłowcu duża ilość elementów konstrukcji jest poddawana dużym obciążeniom. Powodują one szkodliwe drgania i naprężenia, a w efekcie zmęczenie materiału. Wiele elementów śmigłowca wymaga drogich prac serwisowo-naprawczych, co sprawia, że jego eksploatacja jest dużo kosztowniejsza niż samolotu. Śmigłowiec wymaga - w stosunku do samolotu - dużo więcej energii, jest zatem droższy w bieżącej eksploatacji.